یکی از خصوصیات گاوها در دوره انتقال افزایش چشمگیری در نیاز به مواد مغذی می­باشد که هماهنگی در متابولیسم را به منظور تامین احتیاجات انرژی، گلوکز، اسیدهای­آمینه و کلسیم توسط غدد پستانی در دوره پس از زایش اجتناب­ناپذیر می­سازد. تخمین زده شده است که احتیاجات گلوکز، اسیدهای­آمینه، اسیدهای چرب و انرژی خالص برای رحم آبستن در ۲۵۰ روز آبستنی و غدد پستانی تا ۴ روز اول شیردهی به میزان ۳ برابر برای گلوکز، دو برابر برای اسیدهای­آمینه و تقریبا ۵ برابر برای اسیدهای چرب در این دوره زمانی افزایش می­یابد. علاوه­براین احتیاجات کلسیم نیز تقریبا به میزان ۴ برابر در روز زایش افزایش نشان می­دهد.

 

متابولیسم گلوکز:

آداپتاسیون در متابولیسم گلوکز با افزایش در میزان گلوکونئوژنز کبدی و کاهش اکسیداسیون گلوکز بوسیله بافتهای محیطی می­باشد تا بتواند گلوکز لازم را برای سنتز شیر به سمت غدد پستانی هدایت کند. سوبسترای اصلی برای گلوکونئوژنز کبدی در نشخوارکنندگان پروپیونات می­باشد که از تخمیر شکمبه­ای ناشی می­شود. لاکتات نیز از چرخه کوری ناشی می­شود. اسیدهای­آمینه از کاتابولیسم یا جذب از اندام­های احشایی منشاء گرفته و گلیسرول نیز از لیپولیز بافت­های آدیپوز ناشی می­شود. حداکثر میزان تخمین زده شده از مشارکت پروپیونات در آزادسازی گلوکز بوسیله کبد تقریبا بین ۵۰-۶۵% می­باشد. برای لاکتات ۱۵ تا ۲۰% و برای گلیسرول ۲ تا ۴% می­باشد...